Kies Blu voor geweldige geluidsprestaties

Elk van de hierboven genoemde adaptieve functies kan een verschillend effect hebben op het versterkte signaal, afhankelijk van de luisteromgeving. Bij hoortoestellen die zijn ontworpen voor dagelijks gebruik moeten de prestaties van deze adaptieve signaalverwerkingsfuncties worden aangepast aan de luistersituatie. Daarvoor is een automatisch programma nodig dat de juiste combinatie van functies kan selecteren en deze kan aanpassen als de luistersituatie daarom vraagt. Hiervoor wordt gebruikgemaakt van classificatie- en aansturingstechnologieën (zoals SoundNav en Sound Conductor) die de juiste instellingen voor elke situatie selecteren. De resulterende aansturing, die is gebaseerd op standaardinstellingen, weerspiegelt de gemiddelde voorkeuren van luisteraars zoals vastgesteld tijdens klinische tests. 

Bestaat er een betere oplossing?

Als cliënten het hebben over het aanpassen van geluidsprestaties, beschrijven ze meestal drie aanpassingsdimensies: focus, helderheid van spraak en de minimalisering van lawaai. Opgemerkt moet worden dat cliënten niet werkelijk weten welke specifieke functies moeten worden bijgesteld, maar een beschrijving geven van de gewenste effecten op de geluidsprestaties. Unitron zou cliënten regelfuncties kunnen bieden waarmee de prestaties van elke afzonderlijke adaptieve functie direct kunnen worden aangepast, maar daar hebben we niet voor gekozen. Om een gevoel van controle te ervaren, hoeven cliënten niet alles te kunnen aanpassen. Ze willen instelmogelijkheden hebben die echt een verschil maken en aansluiten bij de relevante perceptuele dimensies. 

Figuur 3

Figuur 3. Spreidingsdiagram van algeheel luidheidsniveau bij geschatte SNR. Elk diagram toont de verdeling van alle gegevens (blauw) en de verdeling voor de aangegeven geclassificeerde omgeving (rood). De gegevenspunten voor de geselecteerde omgeving zijn beperkt tot momenten waarop het aandeel van de klasse groter was dan 75%.

Verminderde complexiteit bij karakterisering van het luisterscenario

Een van de uitdagingen bij een dergelijke classificatie is dat er zes gemengde omgevingen (dimensies) zijn, wat zorgt voor enige onzekerheid bij het uitvoeren van aanpassingen. Het is echter mogelijk om ze samen te voegen tot één gemengde ruimte met twee dimensies: communicatie en complexiteit. De communicatiedimensie weerspiegelt de waarschijnlijkheid dat er een gesprek plaatsvindt. De complexiteitsdimensie is een combinatie van elementen die de luistersituatie weerspiegelen. Deze elementen kunnen omvatten: a) het aantal en de verscheidenheid aan soorten geluidsobjecten, b) aantal en locatie van concurrerende geluidsbronnen, c) stabiliteit of variabiliteit in achtergrondgeluid (komen en gaan geluidsobjecten of zijn de geluidsobjecten meer persistent), en d) luisteruitdaging/moeilijkheid, (bijv. spraak-naar-ruisverhouding). 

De classifier-omgevingen kunnen worden weergegeven op deze tweedimensionale, gemengde ruimte van communicatie/complexiteit (zie Figuur 4). Gesprekken in een rustige omgeving en gesprekken in een kleine groep worden weergegeven als lage complexiteit/hoge communicatie (linksboven), terwijl de omgeving met lawaai (zonder spraak) wordt weergegeven als hoge complexiteit/lage communicatie (rechtsonder). Interessant genoeg is er een hoge correlatie tussen de locatie van de classifier-omgevingen in de communicatie/complexiteit ruimte en de algehele niveau/SNR ruimte. Deze twee weergaven zijn echter niet precies gelijk, aangezien de communicatie/complexiteit als aanvullend voordeel heeft dat deze boven op de prototypische geluidstypes is gebouwd. Aangezien de verdeling in de communicatie-/complexiteitsruimte op elk punt in de tijd de prototypische geluidstypen omvat, kunnen we de situatie met meer vertrouwen classificeren. Er kan bijvoorbeeld een hogere mate van zekerheid zijn dat er een gesprek plaatsvindt wanneer het geluidstype spraak in lawaai is, dan wanneer alleen SPL en SNR werden gebruikt om het signaal te classificeren. Door de toevoeging van de geluidstypen wordt het mogelijk om van de algemene niveau-/SNR-ruimte naar een ruimte te gaan waarin ook de perceptuele dimensies van communicatie en complexiteit zijn opgenomen. 

Figuur 4.

Figuur 4. SoundNav classifier omgevingen in twee dimensionale communicatie/complexiteit ruimte.

Een aanvullend voordeel van de communicatie-/complexiteitsruimte is dat deze kan worden verdeeld in ‘luisterzones’ en de geschikte signaalverwerking voor elke zone direct duidelijk wordt. De communicatie-/complexiteitsruimte kan worden onderverdeeld in vier kwadranten (zie Figuur 5):

1. eenvoudige gesprekken 
2. Makkelijk luisteren
3. uitdagende gesprekken 
4. Uitdagend luisteren

Figuur 5

Figuur 5. Communicatie/complexiteit ruimte verdeeld in vier luisterzones.

Variabele toepassing van signaalverwerking binnen de communicatie-/complexiteitsruimte.

Aanmeting en bedieningselementen van Blu

Vanuit het perspectief van technische implementatie is het belangrijk dat cliëntaanpassingen in het veld en traditionele aanmeting in een winkel of kliniek op dezelfde manier worden aangepakt. Het doel van deze aanpassingsprocedures is om de geluidsweergave van het instrument aan te passen voor een bepaalde situatie. Het aanpassen van de geluidsprestaties van een hoortoestel is relatief eenvoudig wanneer het toestel een traditionele enkele luisteromgeving en handmatige programmeerfuncties heeft. Het wordt echter aanzienlijk ingewikkelder wanneer het hoortoestel een automatisch programma voor gemengde omgevingen heeft. Figuur 7 biedt een conceptueel overzicht van de mee te wegen elementen. Het automatische programma van het hoortoestel bestaat uit: a) een classificatiesysteem voor karakterisering van het luisterscenario, b) een aanstuurmechanisme voor aanpassing van de adaptieve functies en c) de afzonderlijke adaptieve signaalverwerkingsfuncties. Het nieuwe automatische systeem dat aanwezig is in de producten van het Blu-platform met het Integra OS combineert deze aspecten, die bijdragen aan de gerealiseerde geluidsprestaties. De hoorspecialist of cliënt zullen ook aanpassingen willen doen in de prestaties, en zowel het luisterscenario als de intentie van de luisteraar zullen beïnvloeden waar en wanneer de aanpassingen in het hoortoestel moeten worden toegepast. Deze twee laatste vragen (waar en wanneer) zijn niet makkelijk te beantwoorden. 

1. Moet een aanpassing worden toegepast in een specifieke situatie (lokaal) of in alle vergelijkbare situaties (generiek lokaal) of in alle situaties (algemeen)? 
2. Hoe lang moeten de aanpassingen worden toegepast? Is dit een tijdelijke wijziging die na enige tijd moet worden opgeheven (kortstondig), of moet de wijziging voor altijd worden toegepast (permanent)? Een derde mechanisme zou kunnen zijn om het toestel te laten onthouden wanneer een aanpassing vaker in dezelfde situatie is toegepast, en het vervolgens te leren om deze automatisch uit te voeren. 

Figuur 7

Figure 7. Mentaal model voor “aanpassen” automatisch programma.

Unitron heeft gekozen voor een tweeledige benadering van aanpassing door de gebruiker. Verwacht wordt dat de prestaties in het automatische programma al goed zijn afgestemd op de verwachtingen van de cliënt. Als de drager de geluidsprestaties wil aanpassen, zijn er twee opties:

1. In het automatische programma blijven en algemene, kortstondige aanpassingen uitvoeren. Deze aanpassingen worden toegepast op het automatische programma, in realtime, en zijn tijdelijk van aard. 
2. Schakel over naar een geschikt handmatig programma (of optioneel app-programma) en maak aanvullende "generieke lokale" blijvende aanpassingen. Aanpassingen in het handmatige programma zijn permanent, wat inhoudt dat de eerder aangepaste instellingen worden gebruikt wanneer de cliënt hetzelfde handmatige programma kiest. Aangenomen wordt dat de cliënt hetzelfde handmatige programma zal kiezen voor vergelijkbare situaties waarin dezelfde geluidsprestaties gewenst zijn. In deze zin worden de handmatige programma's beschouwd als "generiek lokaal", omdat de gebruiker hetzelfde programma kan selecteren voor meerdere vergelijkbare situaties. 

Aangezien het hoortoestel bij dagelijks gebruik is ingesteld op het automatische programma, zal de cliënt waarschijnlijk eerst een aanpassing doen in het automatische programma. In dit geval bieden we een eenvoudige toets om ‘meer’ te bieden, ofwel:

• in de helderheidsdimensie om de spraakweergave te verbeteren in een gesprek, of
• in de comfortdimensie om achtergrondlawaai te verminderen. 

De boostknoppen in de Remote Plus-app voor het automatische programma zijn macrobedieningen die een verscheidenheid aan adaptieve signaalverwerkingsfuncties aanpassen en de gebruiker in staat stellen om snel een aanpassing te maken zonder na te hoeven denken over welke individuele instellingen moeten worden aangepast. Deze regelingen zijn tijdelijk en bedoeld om in realtime te worden toegepast, zonder het automatische programma te verlaten. De oorspronkelijke instellingen worden hersteld wanneer de cliënt de apparatuur opnieuw opstart. 

Als de macroregelingen in het automatische programma geen bevredigende geluidsprestaties leveren, kan de cliënt via de app een optioneel programma (of handmatig programma) selecteren dat geschikt is voor de situatie. Unitron biedt een reeks vooraf ingestelde programma's om veelvoorkomende situaties te dekken die een uitdaging kunnen vormen voor de luisteraar. Elk programma biedt een vooraf ingestelde configuratie die geschikt is voor het luisterscenario en verder kan worden gepersonaliseerd. De gebruiker kan het programma aanpassen op basis van zijn of haar individuele voorkeuren voor de drie dimensies van focus, spraak verbeteren en ruis verminderen, met behulp van schuifregelaars in de app. In dit geval zijn de wijzigingen persistent en worden ze beschouwd als generiek lokaal, dat wil zeggen geschikt voor vergelijkbare luistersituaties (bijv. restaurant).

Referenties

1. Danielle Glista, PhD, Robin O’Hagan, CDA, Leonard Cornelisse, MSc, Tayyab Shah, PhD, Donald Hayes, PhD, Sean Doherty, PhD, Jason Gilliland, PhD en Susan Scollie, PhD, 2020, Combining passive and interactive techniques in tracking auditory ecology in hearing aid use, mei 2020, Hearing Review online, https://www.hearingreview.com/inside-hearing/research/techniques-in-tracking-auditory-ecology-in-hearing-aid-use

2. Leonard Cornelisse, 2017, A conceptual framework to align sound performance with the listener’s needs and preferences to achieve the highest level of satisfaction with amplification, Unitron Technical Paper (2017-09 027-6249-02)