Verlengen Bluetooth® draadloze apparaten de draagtijd?

Dragen mensen langer Bluetooth-compatibele hoortoestellen?

Een collega suggereerde onlangs dat mensen die hoortoestellen met Bluetooth draadloze connectiviteit hebben, ze vaker dragen dan mensen die dat niet hebben. Ze beweerde dat handsfree telefoneren en streamen voor muziek, televisie en podcasts langere draagtijden aanmoedigden.

Vermoedelijk komt dit doordat mensen een apparaat meer uren per dag zullen dragen als het een groter scala aan nuttige functionaliteit biedt in meer luisteromgevingen. Dit is consistent met eerdere suggesties (Kochkin, 2010) van Multiple Environment Listening Utility (MELU). MELU werd gedefinieerd als, "het percentage luisteromstandigheden waarin de patiënt tevreden of zeer tevreden was." Als je erover nadenkt, biedt toegang tot handsfree telefoongesprekken voor elk Android- of Apple-apparaat en het streamen van allerlei digitale inhoud twee zeer gebruikelijke en bevredigende luisteromgevingen. Daarom leek het alsof haar idee enige geldigheid had.

Een stap verder

Werken in de productontwikkelingsfaciliteit van een grote fabrikant van hoortoestellen biedt directe toegang tot de ingenieurs die die producten bouwen en die

zijn verplicht volgens de regelgeving om post-market klinische follow-up uit te voeren. Die follow-up betekent toegang tot basisinformatie over onze hoortoestellen in het veld. Dergelijke toegang kan omvatten, het hoortoestelmodel, gemiddelde gebruiksuren per dag, het technologieniveau, draadloze protocollen of batterijtype. Natuurlijk zijn er grenzen. Er is geen informatie beschikbaar om de drager of de monteur van de producten te identificeren. De beschikbare gegevens zijn strikt anoniem.

Door "uren gebruik" per dag als afhankelijke variabele te gebruiken, kan het mogelijk zijn om te beoordelen welke factoren van het hoortoestel consistent waren met langere of kortere draagtijden. Onze proef was een zorgvuldig uitgevoerde retrospectieve analyse van gegevens van enkele duizenden hoortoestellen in de echte wereld. Dit verslag van bevindingen zal hopelijk de nieuwsgierigheid van anderen prikkelen om deze onderzoekslijn voort te zetten om te bepalen of sommige of al deze resultaten bepalend zijn voor de draagtijd. 

Waarom tijd dragen?

Draagtijd moet worden beschouwd als een sterke indicator van succes onder dragers van hoortoestellen. We begrijpen dat nul-draagtijd, per definitie, een afschuwelijk falen is. Hoortoestellen in een lade of oplader zijn voor niemand nuttig. Uit pure noodzaak is het duidelijk dat hoe ernstiger het gehoorverlies, hoe langer de gebruikstijd waarschijnlijk zal zijn. Over het algemeen, voor een grote groep willekeurig geselecteerde fittingen, zouden variabelen die de draagtijd beïnvloeden of die correleren met de draagtijd duidelijk moeten worden, zelfs wanneer de extreme gevallen van geen draagtijd of bijna totale draagtijd worden geëlimineerd. Op basis van de resultaten van retrospectieve analyse kan men niet zeggen dat kenmerken die correleren met draagtijd voorspellend zijn voor draagtijd. Hoewel de draagtijd niet bekend kan zijn voordat een hoortoestel wordt aangepast, zijn hardwarefuncties zoals draadloze technologie of batterijtype van tevoren bekend. Als een bepaalde draadloze of batterijtechnologie correleert met een langere draagtijd, wilt u deze misschien overwegen bij het kiezen van hoortoestellen. 

Als u bijvoorbeeld een hoge correlatie ziet tussen Bluetooth-hoortoestellen of oplaadbare hoortoestellen en langere draagtijden, zou u dan niet meer geneigd zijn om hoortoestellen met die functies aan te bevelen?

De eerste analyse van deze gegevens werd gepubliceerd in een Hansaton whitepaper, "Welk type hoortoestellen worden langer per dag gedragen?" (Regel, 2021). Dat whitepaper behandelde de grootste vragen over individuele variabelen die de draagtijd beïnvloeden. Deze diepgaande analyse zal enkele van de interacties tussen relevante variabelen onder test behandelen.

Methodologie

Datasets van anonieme pasvormrecords werden gehaald uit drie grote volwassen hoortoestelmarkten: VS, Duitsland & Frankrijk. We gebruikten alleen de gegevens van Receiver in the Canal (RIC) instrumenten om potentiële hardwarevariabelen buiten die onder studie te minimaliseren. De informatie in de datasets omvatte alleen de volgende parameters: Hoortoestelmodel, batterijtype, draadloos type, technologieniveau en gehoorverliesdrempel.

Hoortoestelmodellen

De twee Discover RICs zijn identiek, behalve dat de Jump R oplaadbaar is met een Li-Ion batterij. De twee Fit-apparaten zijn ook gelijk, behalve dat het Discover-product Bluetooth draadloos gebruikt in plaats van de oudere FM draadloze optie (HiBAN*). Het is niet zeker of deze resultaten typisch zouden zijn voor vergelijkbaar uitgeruste producten van andere fabrikanten, maar dat zou het geval kunnen zijn. Daarom zullen vanaf dit punt de drie productmodellen worden aangeduid als BT/Lion, BT/ZAir en HiBAN/ZAir. 

De technologie niveaus die werden vergeleken:

Technologieniveaus

De technologieniveaus in elke rij zijn gelijkwaardig over platforms wat betreft de prestaties van hoortoestellen. De technologieniveaus zullen voortaan worden aangeduid als niveaus 3, 5, 7 en 9.

De gegevens die zijn verkregen uit de post-market klinische follow-up bevatten op zich geen gehoordrempelniveaus, omdat dit mogelijk vertrouwelijke informatie van de koper zou kunnen verschaffen. In plaats daarvan werden de gegevens gefilterd op algemene categorieën van laag- en hoogfrequent gehoorverlies met behulp van dezelfde drempelwaarden als standaard audiogrammen. Het bereik van gehoorverliezen dat werd onderzocht, was beperkt tot die welke ruim binnen de aanpassingsbereiken van de betreffende hoortoestelmodellen vielen. Dit was bedoeld om verstorende factoren te minimaliseren, zoals slecht passende apparaten die selectief kunnen worden gedragen of die vatbaar zouden zijn voor chronische feedback. De laatste categorieën waren als volgt. De term "Mild" gehoorverliescategorie die in de toekomst zal worden gebruikt, verwijst naar alle records die zijn gedefinieerd als combinaties van normaal of mild gehoorverlies in de lage frequenties en mild tot matig gehoorverlies in de hoge frequenties. De term "Matig" gehoorverliescategorie werd gedefinieerd als alle records met combinaties van gehoorverliezen, waaronder mild of matig in de lage frequenties en matig tot matig ernstig gehoorverlies in de hoge frequenties. Dus, alle records in de dataset kunnen worden samengevoegd in de categorie "Mild" of "Matig" gehoorverlies.

De draagtijd werd verkregen door het downloaden van de datalogging van de apparaten samen met de start- en einddatums. De hoortoestellen houden geen bij

tijd per uur of dag. In plaats daarvan tellen ze alleen het aantal seconden dat ze aan staan. De startdatum en de einddatum zijn dan bekend van de computer waarop de passoftware draait. Al deze factoren kunnen leiden tot afwijkende datapunten aan de zeer lage of zeer hoge kant van de uren per dag resultaten. Om de impact van de hierboven genoemde potentiële uitschieters te minimaliseren, bevatten alle datasets die in de analyse werden gebruikt alleen records die in de 10e tot de 90e percentielen van elke dataset vielen. Bijvoorbeeld, dit elimineerde gegevens van apparaten met zeer beperkte draagtijden (<1 uur/dag) of extreem lange (> 23 uur/dag) draagtijden. De werkelijke middelste 80 percentielbereiken varieerden enigszins per dataset. Maar ze varieerden meestal van 1,5 tot 3 uur/dag aan de onderkant tot 13 tot 14 uur/dag aan de bovenkant. Met andere woorden, ze waren vrij representatief voor gemiddelde hoortoesteldragers.

Resultaten

Zoals vermeld in het Hansaton white paper (Rule, 2021), toonde de eerste analyse van de gegevens de belangrijkste effecten op de draagtijd voor batterijtype en technologieniveau, evenals een duidelijke interactie tussen de twee. Dit artikel rapporteert de effecten die werden gevonden toen de interacties van meerdere variabelen werden beoordeeld voor draagtijd.

De eerste statistische test was een Drie-Weg ANOVA (n=5436) die de twee niveaus van draadloze transmissie x vier technologieniveaus en twee niveaus van gehoorverlies (HTL) omvatte.

Tabel 1. Analyse van Variantie

De algemene ANOVA was zeer significant. Er waren ook significante hoofdeffecten van zowel draadloze technologie (p = 0.0225) als het technologieniveau van het apparaat (p < 0.0001). Er was een significante interactie tussen de twee variabelen van draadloze technologie en technologisch niveau (p = 0.0201). Echter, er waren geen significante hoofd

effecten of interactie-effecten met betrekking tot HTL. Daarom zal HTL niet verder worden geanalyseerd.

Verdere inzichten in de hoofdeffecten en interacties tussen de draadloze en technologische variabelen zijn te zien in de onderstaande figuren. We kunnen beginnen met het eenvoudigste geval van hoofdeffecten en dan doorgaan naar het interactie-effect. Beginnen met Figuur 1.

Tabel2. 

De bovenste en onderste grafieken van Figuur 1 tonen dezelfde gegevens op twee verschillende manieren. De donkerblauwe balken vertegenwoordigen de gemiddelde draagtijd per dag per technologieniveau (TL) voor de Bluetooth-producten en de lichtere blauwe

balken tonen dezelfde informatie voor de HiBAN draadloze producten. De bovenstaande statistieken vertellen ons dat er twee significante verschillen zijn in deze dataset. 

1. Onder mensen die de Moxi Fit-apparaten dragen (312 Z/A) werden de instrumenten met HiBAN langer gedragen in uren per dag. Met uitzondering van TL7 is het gemiddelde verschil bijna een half uur per dag.
2. De mensen die hogere TL-producten droegen, ongeacht het type draadloos, droegen ze aanzienlijk langer dan degenen die de lagere TL-producten droegen. 

Zoals te zien in Tabel 2, was het verschil in gemiddelde draagtijd tussen Bluetooth type TL9 en Bluetooth TL3 1,24 uur per dag. Evenzo werden onder HiBAN-apparaten de TL9-producten gemiddeld 1,02 uur langer per dag gedragen dan TL3. Dit tweede punt is gemakkelijker te zien op het onderste paneel van Figuur 1. De lijngrafiek aan de onderkant is een andere manier om naar de gegevens te kijken. De helling van elke lijn toont het gemiddelde verschil en de richting van de draagtijd tussen Bluetooth- en HiBAN-apparaten. Absolute TL-verschillen zijn heel duidelijk door elke gekleurde lijn met de andere drie te vergelijken. Het verschil tussen de gele en blauwe lijnen vertegenwoordigt het verschil in gemiddelde draagtijd van TL9 tot TL3.

Dit geeft aan dat onder hoortoesteldragers die alleen Z/A-batterijen gebruikten, de mensen met HiBAN draadloze apparaten hun instrumenten aanzienlijk langer droegen dan degenen die apparaten met Bluetooth hadden. Bovendien droegen mensen die hoortoestellen met een hoger technologisch niveau hadden, deze aanzienlijk langer dan degenen met hoortoestellen met een lager technologisch niveau. Het gemiddelde verschil in draagtijd onder mensen die instrumenten met Z/A-batterijen droegen over draadloze technologieën heen, is te zien in Tabel 2. De verschilscore staat in de onderste rij van Tabel 2. Het gemiddelde verschil in draagtijd is zeer dicht bij een half uur per dag voor HiBAN-instrumenten op alle technologieniveaus behalve TL7. In het geval van TL7 was er geen betekenisvol verschil in draagtijd. De rechterkolom van Tabel 2 toont het verschil in gemiddelde draagtijd van TL3 (kortste) tot TL9 (langste) als ongeveer een uur voor HiBAN-dragers en anderhalf uur voor Bluetooth-gebruikers.

Vergelijking van batterijtypen

Na het bekijken van de draagtijd via draadloze communicatie en technologisch niveau voor Z/A-batterijen zou het wenselijk zijn om soortgelijke vergelijkingen te maken tussen apparaten die alleen Li-Ion-batterijen hadden. We hebben echter nooit Li-Ion-batterijen gecombineerd met HiBAN draadloze technologie. Als zodanig is die vergelijking niet mogelijk. Daarom is de volgende stap om hoortoestelmodellen met verschillende batterijtypen te vergelijken terwijl de draadloze technologie constant wordt gehouden, alleen Bluetooth gebruiken. De draagtijdresultaten voor mensen die Bluetooth-instrumenten bezaten maar verschilden door het gebruik van Li-Ion- of Z/A-batterijen worden getoond in Figuur 2.

Figuur 2.

Tabel 3.

De ANOVA voor batterijtype x Tech Level was zeer significant (p < 0.0001) voor (n = 1948) hoortoesteldragers met BlueTooth-apparaten. De belangrijkste effecten van batterijtype (p < 0.0001) en Tech Level (p = 0.0020) waren beide significant. Er was geen significant interactie-effect. Het duidelijkste verschil zichtbaar in Figuur 2 en Tabel 3 is de toegenomen draagtijd met de oplaadbare Li-Ion apparaten vergeleken met de Z/A instrumenten. De donkerblauwe balken (Figuur 3, boven) tonen de gemiddelde draagtijd per dag door TL voor de Li-Ion batterijproducten en de lichtere blauwe balken tonen dezelfde informatie voor de 312 Z/A draadloze producten. De statistieken vertellen ons dat er twee significante verschillen zijn in deze dataset.

1. Onder mensen die de Discover-apparaten (Bluetooth) dragen, werden de Li-Ion-instrumenten aanzienlijk meer uren per dag gedragen. De Li-Ion TL3-producten werden 2 uur langer/dag gedragen en de TL9 Li-Ion-instrumenten werden gemiddeld meer dan een uur langer/dag gedragen.
2. De mensen die hogere TL-producten droegen, ongeacht het type batterij, droegen ze aanzienlijk langer dan degenen die de lagere TL-producten droegen.

Je kunt dit opnieuw zien op de onderste grafiek iets duidelijker. Het gemiddelde verschil tussen Li-Ion type TL9 en Li-Ion TL3 was ongeveer 0,3 uur per dag. Evenzo werden onder 312 z/a apparaten de TL9-producten gemiddeld ongeveer 1,25 uur langer per dag gedragen dan TL3.

De lijngrafiek aan de onderkant is een andere manier om naar de gegevens te kijken. De helling van elke lijn toont het gemiddelde verschil en de richting van de draagtijd tussen Li-Ion en 312 Z/A apparaten. Absolute TL-verschillen zijn heel duidelijk door elke gekleurde lijn met de andere drie te vergelijken. Het verschil tussen de gele en blauwe lijnen vertegenwoordigt het verschil in gemiddelde draagtijd van TL9 tot TL3.

Vergelijking van batterijtype en draadloos type

Het samenvoegen van alle drie de combinaties van batterijtype per draadloos type over de vier technologieniveaus. Alles is samen uitgezet in Figuur 3.

Figuur 3.

Over het algemeen is het duidelijk dat de combinatie van draadloze Bluetooth met een oplaadbare Li-Ion batterij de hoogste gemiddelde draagtijd opleverde, met een ruime marge op elk technologisch niveau. Het combineren van Bluetooth draadloos met een Zinc-Air batterij resulteerde in de laagste gemiddelde draagtijd op elk technologisch niveau behalve voor TL7. Ten slotte lijkt het technologieniveau zeer weinig klinisch relevante invloed te hebben op de draagtijd voor de Bluetooth Li-Ion-apparaten. Maar het heeft een aanzienlijke impact op de apparaten met een zink-luchtbatterijen.

Samenvatting

De conditie met de grootste gemiddelde draagtijd was de TL9, Bluetooth-instrument met een oplaadbare Li-Ion batterij (9,76 uur/dag). De conditie met de laagste gemiddelde draagtijd was de TL3, Bluetooth-instrument met een vervangbare Zinc-Air batterij (7,41 uur/dag). Dat is een gemiddelde draagtijdverschil van 2,35 uur/ dag. Je zou kunnen zeggen dat het 2 uur en 21 minuten meer per dag is dat de gemiddelde klant het ene apparaat boven het andere zal dragen. Dit roept de vraag op waarom? Vanwege de ontwerplimieten van deze studie is het niet mogelijk die vraag te beantwoorden zonder verder onderzoek, wat ik aanmoedig. Maar als we een beetje speculeren over de menselijke natuur, is er één plausibele verklaring die het overwegen waard is; de kosten van een gehoorapparaat.

De optie met de laagste aanvangskosten is het TL3-apparaat met zink-luchtbatterijen. De opties met de laagste eigendomskosten na aankoop zijn de oplaadbare Li-Ion apparaten. De optie met de laagste initiële kosten maar de hoogste eigendomskosten na aankoop is het TL3-, Bluetooth- en Zink-Lucht-instrument. Het heeft ongeveer dezelfde initiële kosten als het TL3 Zinc-Air HiBAN-apparaat. Maar omdat Bluetooth-transmissie een veel hoger stroomverbruik heeft dan HiBAN, zullen Bluetooth-apparaten sneller door wegwerpbatterijen heen gaan. Dus, hoe meer je het draagt, hoe duurder het is om te bezitten. Aan de andere kant, zodra je de initiële kosten voor een oplaadbaar apparaat hebt betaald, is er geen straf voor uren Bluetooth-transmissie. Het is niet vanzelfsprekend dat dit de reden of de enige reden is voor de resultaten van deze studie. Maar de uitleg past wel bij de gegevens. Mensen die kostenbewust zijn, kopen TL3-apparaten omdat ze het minst duur zijn. Echter, kostenbewust zijn zou niet moeten eindigen bij het aankoopmoment. Als iemand zich geen gehoorapparaat van hoge kwaliteit kan veroorloven en elke keer de pijn voelt wanneer ze batterijen verwisselen, kunnen ze het gehoorapparaat dragen

instrumenten minder vaak om batterij aankopen te verminderen. Maar als er geen kosten zijn voor gebruiksuren zoals bij oplaadbare apparaten, kunnen mensen met TL3-apparaten hun hoortoestellen net zo lang dragen als die met TL9-apparaten. Dit type patroon is duidelijk in Figuur 3.

Als antwoord op de vraag aan het begin van dit artikel, "Dragen mensen die Bluetooth draadloze apparaten dragen ze langer?", ja en nee. Het lijkt erop dat die vraag een oversimplificatie is van de factoren die betrokken zijn bij de draagtijd. Op het eerste gezicht in Figuur 3, waar alle voorwaarden samen worden getoond, lijken de Bluetooth-apparaten langer te worden gedragen dan andere draadloze apparaten. Maar het is niet zo eenvoudig. De interacties tussen technologisch niveau, type batterij en draadloze transmissie zijn veelzeggender. Uiteindelijk lijken de langste draagtijden veel meer te correleren met oplaadbare apparaten en hogere technologieniveaus. Maar kijkend naar Figuur 3, waar alle geteste permutaties te zien zijn, lijken oplaadbare Li-Ion batterijen de factor die het meest geassocieerd wordt met een langere draagtijd, gevolgd door hogere technologieniveaus.